|
Kościół Katolicki wobec niepokoi społecznych rodzących się końcem wieku XIX... |
|
Wpisał: Administrator
|
|
05.02.2010. |
|
Kościół Katolicki wobec niepokoi społecznych rodzących się końcem wieku XIX , a uformowanych w okresie dwudziestolecia międzywojennego, oraz wobec rodzącego się faszyzmu i nazizmu. |
|
Czytaj całość…
|
|
NOWA HIPOTEZA I NOWE DOWODY W SPRAWIE POWSTANIA I AUTORSTWA BOGURODZICY |
|
Wpisał: Administrator
|
|
05.04.2007. |
|
Marian Dziwisz NOWA HIPOTEZA I NOWE DOWODY W SPRAWIE POWSTANIA I AUTORSTWA BOGURODZICY Nie ulega wątpliwości, że Bogurodzica jest pieśnią wyjątkową i odegrała szczególną rolę w życiu narodu polskiego. Tę wyjątkowość dostrzegali: Jan Długosz nadał jej miano carmen patrium i pisał o niej jako o hymnie bojowym zagrzewającym rycerzy do boju z Krzyżakami na polach Grunwaldu; Julian Ursen Niemcewicz, który przygotowując do wydania Śpiewy historyczne w 1818 roku, poprzedził pieśni własne jej przedrukiem; Juliusz Słowacki, gdy w czas Powstania Listopadowego, w swoim Hymnie pisał: Bogarodzico, Dziewico! // Słuchaj nas, Matko Boża, // To ojców naszych śpiew[i], podkreślając tym samym, że jest ona najdawniejszym świadectwem naszej mowy i zawierzenia losów ojczyzny Bogarodzicy; Krzysztof Kamil Baczyński w Modlitwie do Bogarodzicy, napisanej w marcu 1944 r. w okupowanej przez Niemców Warszawie, zwraca się do Tej Która wiodła jak bór pomruków // ducha ziemi tej skutego w zbroi szereg.[ii] Jest więc Bogurodzica pierwsza pieśnią napisaną i śpiewaną w języku polskim i poprzez to niepowtarzalnym jest jej twórca, gdyż poprzez myśli, które zawarł w słowie naród otrzymał możność manifestowania swojego ducha i swojej kultury.
[i] J. Słowacki, Hymn [w:] Utwory wybrane, PIW, Warszawa 1964, T. I, s. 12. [ii] K.K. Baczyński, Modlitwa do Bogarodzicy [w:] Utwory zebrane, WL, Kraków 1979, T. II, s. 107. |
|
Zmieniony ( 17.07.2009. )
|
|
Czytaj całość…
|
|
Wpisał: Administrator
|
|
06.12.2006. |
|
 koncert anielski
Ogólnie mój anioł bieszczadzki to symbol..........mistyczny strażnik pamięci o miejscach ,wioskach nieistniejących dzisiaj...o zwyczajach ludziach którzy przeszli taką a nie inną drogę .. Mistyczna pozostałość ...duch snujący się wśród cieni starych kapliczek zapomnianych cmentarzy...zrujnowanych cerkwi czy wypalonych zarosniętych barszczem wiosek.....duch otoczony tajemnicą legend i podań....chroniący jednocześnie przed " wrażymi mestami" (ukr. wrogimi,złymi miejscami.....miejscami gdzie siedzi ZŁY) Robert Myszkal
poniżej nieco więcej i galeria artysty |
|
Zmieniony ( 02.01.2007. )
|
|
Czytaj całość…
|
|
|
Wpisał: Marian Dziwisz
|
|
18.07.2009. |
|
Marian Dziwisz ur. 1 stycznia 1943 r. we wsi Michałowice koło Krakowa. Ukończył Szkołę Podstawową w Woli Zachariaszowskiej; Małe Seminarium Duchowne XX Misjonarzy w Krakowie (1961). Zdobył wykształcenie polonistyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie (1966) oraz stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie filozofii (1980). Był redaktorem i sekretarzem redakcji: miesięcznika społeczno-kulturalnego „ZDANIE” i „PISMA LITERACKO-ARTYSTYCZNEGO” w Krakowie; adiunktem w Instytucie Kształcenia Nauczycieli ODN w Krakowie; nauczycielem w V Liceum Ogólnokształcącym ; Zespole Szkół Gastronomicznych Nr 1; XIX Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie. Debiutował na łamach „Nowej Wsi” (1978). Swoje wiersze oznaczone nazwiskiem Marian S. Dziwisz publikował m.in. na łamach: „Zdania”, „Okolic”, „Pisma Literacko-Artystycznego”. Wydał tomiki: „Grawitacje” BPL-A, Kraków 1989, „Wędrówka ku niebu”, Kraków 1992; „Bieszczadami natchnione”, Kraków 1998. Wiersze pisuje od czasu do czasu. Rozdaje je znajomym, jak kwiaty lub uśmiechy. Poniżej wiersze wybrane.
|
|
Zmieniony ( 20.07.2009. )
|
|
Czytaj całość…
|
|
|
